COMMONWEALTH WAR GRAVES COMMISSION

De Britse gravendienst oftewel de Commonwealth War Graves Commission (CWGC) co÷rdineert de zorg voor alle Commonwealth graven (Commonwealth = Gemenebest) over de gehele wereld, dus niet alleen van Britten, maar ook van oa. AustraliŰrs, Nieuw-Zeelanders, Canadezen en IndiŰrs. De werkzaamheden begonnen kort na het begin van de Eerste Wereldoorlog onder de zorg van het Britse Rode Kruis.
Fabian Ware, commandant van een mobiele eenheid van het Britse Rode Kruis begon bijzonderheden op te schrijven over graven en hun locaties. Het was al snel duidelijk dat aan grafregistratie niets, tot weinig gedaan werd tot op dat moment.
Op 2 maart 1915 werd daarom de "Graves Registration Commission" opgericht, eerst nog als onderdeel van het Rode Kruis, later onderdeel van het leger.
Op 21 mei 1917 werd de Imperial War Graves Commission opgericht.
Na de wapenstilstand van 11 november 1918 had de IWGC te maken met ruim 500.000 vermisten en ruim 500.000 bekende graven; meer dan 1 miljoen Commonwealth doden.
Op 1 april 1960 werd de naam Commonwealth War Graves Commission. Men vond Imperial toen niet meer van de tijd.

De CWGC hanteert diverse vaste uitgangspunten:

De CWGC hanteert 2 perioden om te kunnen bepalen of we spreken van een "War Grave" of een "Non War Grave" :
1914-1918 = van 4 augustus 1914 tot en met 31 augustus 1921 = War Grave.
1939-1945 = van 3 september 1939 tot en met 31 december 1947 = War Grave.
Een War Grave krijgt een CWGC-steen, terwijl een Non War grave een iets afwijkende steen krijgt.

CWGC war-grave-steen


Iedere man/vrouw heeft een eigen grafsteen, ook als hij/zij niet ge´dentificeerd is. Grafstenen zijn overal gelijk van maat. Op de steen staat een embleem (afhankelijk van de nationaliteit) naam, rang, leeftijd en datum van sneuvelen, eventueel aangevuld met een kruis of Davidster en een tekst (Epitaaf van maximaal 60 letters) die door de nabestaanden is opgesteld. Indien identificatie van de stoffelijke resten niet afzonderlijk kan plaatsvinden, zal afgeweken worden van dit principe. Er staan dan 2 en soms zelfs 3 namen op de steen en/of de stenen worden dicht bij elkaar geplaatst. Vaak is dit het geval bij vliegtuigbemanningen. We spreken dan van een 'joint' of 'collective' grave.
Grafstenen voor andere nationaliteiten op de Commission's War Cemeteries zijn naar eigen ontwerp, waarbij wel rekening wordt gehouden dat de steen niet uit de toon valt. Hierdoor kan men op een CWGC War Cemetery vaak de nationaliteit al herkennen aan de steen.

In principe blijven de graven rusten. Men zal ze niet gaan concentreren of verplaatsen. Dit heeft tot gevolg dat men in Nederland op 472 plaatsen Commonwealth graven kan vinden, variŰrend van 1 tot duizenden. Men zal onder andere tot overplaatsing overgaan als het onderhoud op de oude plaats niet meer te doen is of als een begraafplaats ophoudt te bestaan.

Op Erevelden van meer dan 40 graven treft men een 'Cross of Sacrifice' aan. Een kruis meestal van Portland steen met een bronzen zwaard. Bij meer dan 400 graven wordt er ook de ' Stone of Remembrance' geplaatst. Een soort altaarsteen dat acceptabel is voor alle geloven en waarop de worden 'THERE NAME LIVETH FOR EVERMORE'. Deze woorden komen uit het boek Ecclesiasticus 44, vers 14 wat volledig 'Their bodies ar buried in peace; but their name liveth for evermore' is.

Afhankelijk van de grootte van een ereveld zijn er bouwwerken aanwezig. Hierin bevindt zich dan een kastje, afgesloten met een bronzen deurtje. Achter dit deurtje ligt dan het grafregister. In dit register staan de namen met bijzonderheden van iedere gesneuvelde. In een bezoekersregister kan men een boodschap achterlaten. Het komt tegenwoordig echter steeds meer voor dat de registers niet meer aanwezig zijn door vandalisme en/of diefstal. Vaak is er dan een verwijzing waar men een register kan inzien.

De CWGC plaatst ook zogenaamde 'special memorials'. Het is namelijk niet altijd mogelijk om een steen te plaatsen op het graf van de omgekomen militair. Dit kan zijn om verschillende redenen. Het graf is niet meer te vinden. Het graf is niet meer te bereiken. Het graf is vernietigd door bijvoorbeeld oorlogshandelingen. De locatie van het graf op de begraafplaats is niet meer te achterhalen. Deze special memorials zijn de standaard stenen met een tekst in de bovenrand.
- Known To Be Buried In This Cemetery ('s-Gravenzande)
- Believed to Be (Mook)
- Buried In "plaatsnaam"
- Buried Near This Spot (Jonkerbos-Nijmegen)
- To The Memory Of (Oosterbeek)

Een groot Ereveld of War Cemetery wordt langs de weg al goed aangegeven door middel van groene borden met de naam van het Ereveld in witte letters
Bij plaatselijke begraafplaatsen is bij de ingang een kleiner bordje te zien. Een aantal cijfers om een indruk te krijgen waarvoor de CWGC zorg draagt:

WERELDWIJD:
ge´dentificeerd : 935.078
onge´dentificeerd : 211.375
andere nationaliteiten : 40.588
non war graves : 25.591
aantal begraafplaatsen : 23.237
namen op memorials :759.636

NEDERLAND:
ge´dentificeerd : 18.239
onge´dentificeerd : 1.261
andere nationaliteiten : 282
non war graves : 11
aantal begraafplaatsen : 472
namen op memorials :1.036

(Cijfers uit het 2000-2001 jaarverslag van de CWGC)

De CWGC heeft een eigen web-site (Engels-talig) waarvan informatie is te downloaden en waar de mogelijkheid bestaat om de registergegevens van een militair op te vragen. Men zal hier ook links vinden naar andere organisaties die zich bezig houden met graven en/of veteranen.

Het hoofdkantoor bevindt zich in Groot-BrittanniŰ:
CWGC Head Office
Marlow Raod
Maidenhead
Berkshire SL6 7DX
United Kingdom

maar er is ook een kantoor in Ieper, BelgiŰ:
CWGC Northern Europe Area
Elverdingsestraat 82
B-8900 Ieper
BelgiŰ




Sluit dit venster.